تاريخ و فرهنگ ايران زمين

پیوند و لینک دادن به کلیۀ صفحات و مطالب این وبگاه برای همگان آزاد است




		کلیۀ متن‌ها به‌ فورمت پی دی اف است


		متن کامل کتاب گلشن راز شیخ محمود شبستری (سرودۀ سال ۶۹۶ خورشیدی) - متن به پی دی اف است نمونه‌هائی از من کتاب گلشن راز حدیث زلف جانان بس دراز است / چه می‌پرسی از او، کآن جای راز است مپرس از من حدیث زلفِ پُرچین / مجُنبانید زنجیر مجانین چو او بر کاروانِ عقلْ ره زد / به دستِ خویشتن بر وی گره زد دل ما دارد از زلفش نشانی / که خود ساکن نمی‌گردد زمانی گهی چون چشمِ مخمورش خرابیم / گهی چون زلف او در اضطرابیم زهی شربت زهی لذت زهی ذوق / زهی حیرت زهی دولت زهی شوق خوشا آن دم که ما بی‌خویش باشیم / غنیّ مطلق و درویش باشیم نه دین نه عقل نه تقوا نه ادراک / فتاده مست و حیران بر سر خاک بهشت و حور و خُلد آنجا چه سنجد / که بیگانه در آن خلوت نگنجد چو رویش دیدم و خوردم از آن می / ندانم تا چه خواهد شد پس از وی پیِ هر مستی‌ئی باشد خماری / از این اندیشه دل خون گشت، باری شرابِ بی‌خودی درکش زمانی / مگر از دستِ خود یابی امانی بخور می، وارهان خود را ز سردی / که بدمستی به است از نیک‌مردی ز بوی جرعه‌ئی کافتاد بر خاک / برآمد آدمی تا شد بر افلاک ز عکس او تنِ پژمرده جان یافت / ز تابَش جانِ افسرده روان یافت جهانی خَلق از او سرگشته دائم / ز خان و مان خود برگشته دائم یکی از بوی دُردش ناقل آمد / یکی از نیم‌جرعه عاقل آمد یکی از جرعه‌ئی گردیده صادق / یکی از یک صراحی گشته عاشق یکی دیگر فرو برده به یک‌بار / می و می‌خانه و ساقی و می‌خوار کشیده جمله و مانده دهن باز / زهی دریادلِ رِندِ سرافراز در آشامیده هستی را به یک‌بار / فراغت یافته ز اقرار و انکار شده فارغ ز زهدِ خشک و طامات / گرفته دامُنِ پیر خرابات خرابات از جهانِ بی‌مثالی است / مقامِ عاشقانِ لااُبالی است خراباتی خراب اندر خراب است / که در صحرای او عالم سراب است شراب بی‌خودی در سر گرفته / به تَرکِ جمله خیر و شر گرفته گرفته دامُنِ رندانِ خَمّار / وز اسلام مجازی گشته بیزار مسلمان گر بدانستی که بت چیست / بدانستی که دین در بت‌پرستی است بدان خوبی رخ بت را که آراست / که گشتی بت‌پرست ار حق نمی‌خواست؟ هم او کرد و هم او گفت و هم او بود / نکو کرد و نکو گفت و نکو بود فتاده سروری اکنون به جُهّال / از آن گشتند مردم جمله بدحال همه احوال عالم باژگون است / اگر تو عاقلی، بنگر که چون است کنون شیخِ خودت کردی تو ای خر / خری را کز خری هست از تو خرتر همه افسانه و افسون و بند است / به جانِ خواجه، که اینها ریشخند است جهان آنِ تو و تو مانده عاجز / ز تو محروم‌تر کس دیده هرگز؟! ظهور قدرت و علم و ارادت / بە تواست، ای بندۀ صاحب سعادت حنیفی شو ز هر قید و مذاهب / درآ در دیرِ دین مانند راهب به ترسازاده ده دل را به یک بار / مجرد شود ز هر اقرار و انکار بت ترسابچه نوری است باهِر / که از روی بتان دارد مظاهر کند او جمله دلها را وِشاقی / گهی گردد مُغَنّی گاه ساقی زهی مطرب که از یک نغمۂ خَوش / زند در خرمن صد زاهد آتش زهی ساقی که او از یک پیاله / کند بی‌خود دو صد هفتادساله درآمد از دَرَم آن مه سحرگاه / مرا از خوابِ غفلت کرد آگاه یکی پیمانه پر کرد و به من داد / که از آبِ وی آتش در من افتاد چو آشامیدم آن پیمانه را پاک / در افتادم ز مستی بر سرِ خاک کنون نه نیستم در خود نه هستم / نه هشیارم نه مخمورم نه مستم گهی چون چشم او دارم سری خوش / گهی چون زلف او باشم مشوش


		متن کامل رباعیات خیام و رباعیات منسوب به خیام با مقده‌ی صادق هدیت بر رباعیات خیام


		کتاب موش و گربه عبید زکانی


		گزیده‌هائی از مثنوی مولوی رومی


		متن کامل کتاب بوف کور صادق هدیت (متن اصلی و بدون سانسور، چاپ 1351 خورشیدی)


		گزیده‌هائی از متن کتاب خسرو و شیرین نظامی گنجوی


		گزیده‌هائی از سروده‌های گوناگون - فارسی مردم به‌جهان دوگونه‌اند، ای بخرد! / دین‌بارِ خرد گریز یا اهل خرد بنگر به‌میانِ این‌دو تا بگزینی / راهی که تورا باید و شائی و سزد دیدم به‌رهی دوتا مسلمان و جهود / سر‌کو‌لۀ هردو سفرۀ موسا بود این طعنه به‌آن می‌زد و آن طعنه به‌این / چون تو‌شۀ هردو وعدۀ فردا بود در مسجدِ آدینه شدم وقت نماز / دیدم دو هزار مرد در راز و نیاز افر‌اشته دست و سر به‌زیر و گریان / کای قا‌صمِ جا‌بِر تن کا‌فر بگداز از درب کلیسا گذر افتادم دوش / ناگاه شنیدم از درون بانگ و خروش جمعی به‌نوای ارغنون می‌خواندند / رَبـّاه! برای محو کُفّار بکوش رفتم به‌خر‌اباتِ مغان سیرکنان / جمعی دیدم به‌خوش‌دلی باده زنان پیری به‌سرود خسروانی می‌خواند / ما را چه به‌ایمان و به‌کفر دگران در مد‌رسه شیخ شهر مستِ گُفتار / صوفی‌ست به‌خانقاه مستِ رفتار از خا‌نقه و مدرسه گشتم بیزار / جانم به‌فدای رندِ مستِ سَرِ دار یکدم به‌درون خود سفر باید کرد / بر رفته و آینده نظر باید کرد باید که چو مهر و مَه به‌عالَم نگریست / واز فتنۀ کفر و دین گذر باید کرد


		گزیده‌هاپی از سروده‌های گوناگون - گویش لارستانی


		گزیده‌ئی از صفحات کتاب رستم التواریخ در باره‌ی شاه سلطانحسین صفوی شامل تماشی شهوترانی خران نر و ماده توسط بانوان حرم شاهی در حضور شاه سلطان حسین


		حکیم ابوالقاسم فردوسی سخنوری که سخن را به خدمت پرورش روحیه‌ی میهنی گرفت فردوسی سراسر شاهنامه را در زمان سامانیان سرود


		متن ساقي‌نامه‌ی حافظ شیرازی روان بزرگان ز خود شاد کن ز پرویز و از باربد یاد کن به اشافه طربنامۀ نظامی گنجوی


		هفت‌بزم بهرام گور ـ سروده‌‌ی حکیم نظامی گنجوی متن کامل هفت افسانه‌ی هوسنامه از کتاب بهرامنامه موسوم به هفت‌پیکر افسانه‌ی اول: پادشاهی که خود و رعیتش سیاه پوشیدند. افسانه‌ی دوم: شاه کنیزفروش. افسانه‌ی سوم: بشر پرهیزکار. افسانه‌ی چهارم: بانوی حصاری. افسانه‌ی پنجم: ماهان ازرق‌پوش. افسانه‌ی ششم: نیکمرد صندل‌پوش. افسانه‌ی هفتم: خواجه‌ی کنیزنواز
		افسانه‌های اول و دوم
		افسانه‌های سوم و چهارم
		افسانه‌های پنجم و ششم و هفتم
		متن کامل و پیوسته برای عزیزانی که سرعت انترنت بالا دارند PDF 630 Kb






		داستانهای قرآنی
		داستانهای زیر ، ترجمه‌ی آیات قرآن به زبان فارسی است بدون تفسیر و اضافات داستان فروخته شدن یوسف توسط برادرانش و عاشق شدن زن حاکم مصر به یوسف داستان موسا و بني‌اسرائیل و فرعون و هامان داستان زکریا و یحیا و مریم و عیسا داستان نوح و طوفان نوح داستان ویران شدن شهر لوط توسط فرشتگان داستان آفرینش انسان و رانده شدن شیطان از آسمان داستان اصحاب کهف داستان ذوالقرنین و یاجوج و ماجوج داستان موسا و بنده‌ی صالح خدا و کارهی شگفت‌انگیزش داستان سلیمان و ملکه‌ی سبا و چند داستان دیگر


		اسراء و معراج
		داستان اسراء و معراج پیامبر کرم از متون سیره و تفسیر و حدیث و آیات قرآن


		کتاب مبدا و معاد
		متن کامل کتاب مثنوی مبدا و معاد (تألیف سال ۷۷۶) خداوندی که خَلاّقِ جهان است / شهنشاهِ زمین و آسمان است به ذات خویش تنها بود در کون / نه جفتش بود و نه یاری‌گر و عَون برون از زیر و بالا و چپ و راست / که این شش سمتها از عقلِ ما خاست اگر پرسی کجا بود و چه‌سان بود / مکانش در زمین یا آسمان بود؟ سؤالت هست بی‌جا، رودِ جانی! / نبود آنجا زمین نه آسمانی خدا بر عرش بود و عرش بر آب / فرونتر زاین حدیثی نیست زاصحاب پدید آورد یک قنطاره‌ئی پاک / در او جمع آب و باد و آتش و خاک وز آن قنطارۀ تاریک‌پیکار / یکی گوهر پدید آورد جَبّار ز سالار رُسُل هست این روایت / که پانصد داشت در پانصد نهایت ز هیبت کرد بر گوهر نظاره / ز بیمِ قهر شد گوهر دوپاره به حُکمش آب بر آتش روان شد / ازآن بعضی کف و بعضی دخان شد ز آبش آبِ دریاها روان کرد / کف و دودش زمین و آسمان کرد ولی چون ملک حکمت بود در کار / به حکمت صابری فرمود اظهار داستان خلفت آدم و حوا و فرستاده شدنشان برزمین (چهل روز اندر آن گِل کار می‌کرد / عنایتها در او ایثار می‌کرد) داستان قیامت و حساب و بهشت و دوزخ و وضع بهشتیان و دوزخیان



		در این چمن به نوائی سری رود بر باد وگرنه ذوقِ سرودن همیشه در سرِ ما است

Iran Tarikh @ 2001- 2008 , Amir-Hussain Khunji
تاریخ و فرهنگ ایران زمین ـ امیرحسین خنجی